PAMUK ÜRETİMİ

PAMUK ÜRETİMİ

Türkiye’de pamuk ekimi genellikle Mart ve Mayıs ayları ortalarında yapılır. Hasat ise çoğunlukla Ağustos ortalarında başlar ve Kasım’a kadar devam eder. Türkiye’deki pamuk ekiminin büyük bir kısmı üç ana bölgede yapılır: Ege Bölgesi, Güneydoğu ve Çukurova. Pamuğun küçük bir kısmı da Antalya ve Antakya’da yetiştirilir. Ege Bölgesi’nde yetiştirilen pamuğun genellikle en yüksek kalitede olduğu düşünülür ve yerel tekstil endüstrisinde tercih edilir.

Geçen otuz yıldaki üretim kazancı büyük ölçüde artan ürünlerin bir sonucudur. Türkiye’nin doğusunda sulanmış pamuk üretiminin yaygınlaşması ortalama ulusal hasılat kazancının büyüklüğüne bağlıdır. Ulusal üretimdeki tüm gelişmelerin de gözönüne alınmasıyla bu bölgedeki üretim seksenlerin başında sıfır iken doksanların ortalarına kadar 300 bin tona yükselmiştir. 1980’den 1997’ye kadar pamuğun verimi yaklaşık %60 oranında artmıştır. Ayrıca buna paralel olarak fabrika kullanımı da %300’ün üzerine çıkmıştır. Yerel üretimdeki artış tekstil imalatı sektöründeki artan talebi tam olarak karşılayacak ölçüde yeterli değildir. Bunun sonucu olarak da ithalatta artış gerçekleşmektedir.

Temel Eksiklik ve Yeterlilikler

Özellikle yarı garantili Pazar sağlayan tekstil endüstrisinden artan taleplerle Türkiye pamuk üretimi birçok avantaj sağlamıştır. Gelişen diğer bir faktör ise Güneydoğu Anadolu Projesi (GAP) altında Güney doğudaki geniş alanların sulanabilme elverişliliğidir. Bu alanlar orta pamuk tarımı için güçlü bir potansiyeldir.. devlet, üretici fiyatlarına yaptığı dikkate değer destekle pamuk üretimi için elverişli bir ortam sağlamayı başarmıştır. Yarı resmi olan tarım ürünleri satış kooperatifi devlet tarafından belirlenen fiyatlarla kendi üye çiftçileri tarafından üretilen pamukları satın alır. Uluslar arası pamuk fiyatları Türkiye üretim maliyetinin altına düştüğünde hükümet üreticilerine prim verebilir.

Yukarıdaki avantajlara rağmen Türkiye’deki pamuk üretimi günümüzde birçok kısıtlama ile yüz yüzedir. Hasat nedeniyle giderek artan yüksek işçilik maliyetin sonucu olarak, çiftlik işçiliğindeki kısıtlamanın büyümesi en büyük problemdir ki toplam üretim maliyetinin %40’ı olduğu tahmin edilmektedir. Pamuk üretiminin diğer ürünlerden daha yoğun oluşu gibi yüksek sermaye maliyeti de başka bir engeldir. Bu çalışanların el işçiliğinden makine hasadına geçişine de engel olmaktadır. Diğer bir kısıtlama da yüksek enflasyon oranlarıdır. Sonuç olarak tekstil firmalarının maliyeti düşürmek amacıyla pamuğu sentetik liflerle karıştırmaları başka bir problem olacak gibi görünmektedir.

Tags: Antakya, Antalya, Buna, Bunun, Ege BöLgesi, Fabrika, Gap, Hasat, Nin, Pamuk, Tam, Temel